Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2012 : λιτότητα – ασφυξία – ύφεση

Αυτό που έχει ενδιαφέρον στο Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού για το έτος 2012, που κατατέθηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν είναι τόσο η ακρίβεια των μεγεθών. Άλλωστε εδώ και χρόνια, γνωρίζουμε ότι δομικό στοιχείο τόσο των Προσχεδίων όσο και των Σχεδίων Προϋπολογισμού είναι οι αποκλίσεις από τα αρχικά μεγέθη που είχαν εμφανιστεί σε αυτούς. Το ενδιαφέρον, όπως και ο “διάβολος”, κρύβεται ανάμεσα στις γραμμές και τις λεπτομέρειες.

Πιο συγκεκριμένα, οι παραδοχές με βάση τις οποίες διαμορφώνονται τα μεγέθη του είναι μη ρεαλιστικές. Καμία από τις πολιτικές, όπως αυτές εμφανίζονται στο Προσχέδιο, δεν εγγυάται τη μείωση του ρυθμού ύφεσης από 5,5% για το 2011 σε 2,5% για το 2012. Επιπρόσθετα, εάν η αύξηση των φορολογικών εσόδων προέλθει κατά κύριο λόγο από άμεσους φόρους, πώς είναι δυνατόν ο ρυθμός μείωσης της ιδιωτικής κατανάλωσης να περιοριστεί από το 6,2% το 2011 στο 3,8% το 2012 ; Τέλος, και με δεδομένη τη μείωση των δημοσίων επενδύσεων, πώς είναι δυνατόν ο ρυθμός μείωσης της επενδυτικής δαπάνης να περιοριστεί από το 12,9% το 2011 στο 4% το 2012 – δηλαδή να αναμένεται αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων ;

Σύμφωνα με τις νέες αυτές παραδοχές και παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου που είχαμε μέχρι τις αρχές του 2011 από τον πρώην Υπουργό Οικονομικών, το 2012 θα είναι και αυτό ένα έτος ύφεσης για την ελληνική οικονομία. Η εκτίμηση του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ, με βάση τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, αλλά και με τα μακροοοικονομικά στοιχεία που είναι διαθέσιμα από την ΕΛΣΤΑΤ, είναι ότι η ύφεση θα υπερβεί το 2,5%. Το 2012 θα είναι, σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, έτος ραγδαίας μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος και αυτή είναι μια ένδειξη, η οποία θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Κατά τις ίδιες εκτιμήσεις η εξυπηρέτηση του αυξανόμενου δημόσιου χρέους θα είναι δευτερεύον ζήτημα. Το πρόβλημα, και σε αυτό το σημείο θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή όλων εκείνων που εμπλέκονται στη διαδικασία παραγωγής της πολιτικής, θα είναι η εξυπηρέτηση του ιδιωτικού χρέους: δηλαδή, του χρέους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Θα υπάρξει αδυναμία πληρωμών για κάθε είδους υποχρέωση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και μεγάλης έκτασης εκποίηση περιουσιακών στοιχείων σε εξευτελιστικές τιμές. Θα επιδεινωθεί δε ακόμα περισσότερο η έλλειψη ρευστότητας για τις επιχειρήσεις. Άλλωστε, όπως έχει δείξει και η τελευταία έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (Αύγουστος 2011), από το σύνολο των ακάλυπτων επιταγών που έχουν σφραγιστεί και δηλωθεί στην ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, υπάρχει και ένα άλλο ποσοστό περίπου 40% ακάλυπτων επιταγών που δεν έχουν δηλωθεί στην ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ.

Είναι γνωστό σε όποιον διαθέτει κοινό νου ότι σε περιόδους ανεξέλεγκτης και απρόβλεπτης ύφεσης, το μόνο φάρμακο που σίγουρα θα προκαλέσει βλάβη σε μια άρρωστη οικονομία είναι η υιοθέτηση μιας αποπληθωριστικής πολιτικής. Εάν αυτή είναι η πρόθεση της δημοσιονομικής πολιτικής, όπως αυτή αποτυπώνεται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, τότε ο “διάβολος” θα φύγει από τις λεπτομέρειες και θα επιδιώξει να επικρατήσει σε οικονομία και κοινωνία.