Υπόμνημα για το νέο Φορολογικό Σύστημα

Κατά τη συνάντηση του Υπουργού Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλου με τους παραγωγικούς φορείς, η ΓΣΕΒΕΕ κατέθεσε τις προτάσεις της για το Νέο Φορολογικό Σύστημα.

Συγκεκριμένα στην επιστολή της ΓΣΕΒΕΕ αναφέρονται τα ακόλουθα:

Θέμα: Το Νέο Φορολογικό Νομοσχέδιο πρέπει, εκτός των άλλων να έχει ως στόχους και:

α) την ανατροπή του συνδρόμου της “παραίτησης” και αποχής από επενδυτικές και οικονομικές δραστηριότητες στην πραγματική οικονομία.

β) της αποφυγής παγίωσης του “ο σώζων εαυτώ σωθήτω” με συνέπεια την ένταση της φοροδιαφυγής, της “νόμιμης φοροαποφυγής” και διοχέτευσης κεφαλαίων στο εξωτερικό.

γ) την εμπέδωση του αισθήματος δικαιοσύνης και αναθεώρησης των προνομίων υποφορολόγησης ή μηδενικής φορολόγησης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων και εισοδημάτων

δ) την μείωση κύρια έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) αλλά και άμεσων φόρων στις επιχειρήσεις υπόσυγκεκριμένες προϋποθέσεις.

ε) Να απαντά στο δίλλημα: δραστηριοποίηση κεφαλαίων στη δημιουργική, πραγματική οικονομία ή διευκόλυνση διοχέτευσης υπερσυσσωρευμένων κερδών από την πραγματική στην «άυλη» οικονομία και τους μηχανισμούς της  που ακολούθως στρέφονται εναντίον της με καταστροφικές «διαθέσεις».

Κύριε Υπουργέ,

Το Νέο Φορολογικό Νομοσχέδιο εκτός από τον αναδιανεμητικό του ρόλο που εξ ορισμού πρέπει να έχει ιδιαίτερα την συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία πρέπει να στοχεύει και στην ενίσχυσηκαι επαναδραστηριοποίηση της Πραγματικής οικονομίας στην κατεύθυνση των επενδύσεων για εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων επιχειρήσεων και στην δημιουργία νέων. Αλλά και στην υποβοήθηση για ανάληψη επενδυτικών πρωτοβουλιών και ρίσκων σε νέους ή “ξεχασμένους” τομείς όπου μπορούμε ως χώρα να έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα στον Ανταγωνισμό. Μόνο μέσα από τέτοιες στοχεύσεις μπορούμε να ελπίζουμε στην δημιουργία πλούτου, θέσεων εργασίας και εσόδων για το Κράτος και ως εκ τούτου και δίκαιη αναδιανομή. Πρέπει επίσης το Νομοσχέδιο να απαντά και στην καλύτερη λειτουργία - με όρους συνεργασίας με τους φορολογούμενους - του κρατικού μηχανισμού ελέγχου, εποπτείας και συλλογής φόρων. Να είναι δε ΑΠΛΟ, ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΑ ΕΦΑΡΜΟΣΙΜΟ από φορολογούμενους και ελεγκτές. Βασικοί,  επιπρόσθετοι σημαντικοί στόχοι και αρχές που πρέπει να έχει το Νομοσχέδιο υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες είναι:

1. Η ανατροπή του συνδρόμου της “παραίτησης” και αποχής, του “άστο και θα δούμε”, του ενεργού παραγωγικού δυναμικού της χώρας και ιδιαίτερα της Μικρής κλίμακας επιχειρηματικότητας, στην δραστηριοποίηση της οποίας ελπίζουν και επενδύουν όλοι στην Ευρώπη και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  

Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν έντονοι ιδεολογικοί δισταγμοί και εγκλωβισμοί από ισχυρά lobby συμφερόντων, που επιδιώκουν με την ευκαιρία και του “Σοκ” που έχει υποστεί η Ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, μια ιδεολογική ρεβάνς σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, κατ’ αρχάς. Για να μονοπωλήσουν σε δεύτερη φάση, προς όφελος τους, και το προϊόν της όποιας μελλοντικής ανάπτυξης, αλλά και τις οικονομικές πρωτοβουλίες.Αυτές είναι οι ισχυρότερες “συντεχνίες” – οικονομικά βαρίδια – στην Ελλάδα. Αυτή την απελευθέρωση ζητά η Ελληνική κοινωνία και η υγιής επιχειρηματικότητα για να αναπτυχθεί, να δημιουργήσει, να προοδεύσει, να γίνει εξωστρεφής και ανταγωνιστική. Μέσα και από μια δημιουργική συνεργασία εργαζομένων και εργοδοτών και αμοιβαία αποδοχή για ενσωμάτωση και κατανόηση της σημερινής οικονομικής πραγματικότητας. Δεν είναι οι περιπτεράδες, οι Πράκτορες ΠΡΟΠΟ και οι ταξιτζήδες που κρατούν πίσω την Ελληνική Οικονομία. Το 2008 στην Αθήνα, η Πρόεδρος του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ κα Ντέμπορα Ουίνς Σμίθ δήλωσε: “Η αδράνεια του Δημοσίου και η συγκέντρωση της επιχειρηματικότητας σε λίγους είναι τα βασικά εμπόδια στην ενίσχυση της παραγωγικότητας και της Προόδου της Ελληνικής Οικονομίας. Υπάρχει ανάγκη δημιουργίας Μικρών και Μεσαίων επιχειρήσεων. Αυτή είναι η κινητήριος μηχανή μιας οικονομίας”.

Σε ερώτηση δε, για το ποιο είναι το βασικό πρόβλημα για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, απάντησε η κα Ουίνς – Σμιθ: “Η εσωστρέφεια και η διαφθορά. Ένας κύκλος “γνωριμιών”  δεν θα έπρεπε να είναι η βάση της Ελληνικής Οικονομίας”.

2. Η αποφυγή παγίωσης του “ο σώζων εαυτώ σωθήτω” που έχει κυριαρχήσει σε όλους και σε μικρούς και μεγάλους επιχειρηματίες με τις γνωστές συνέπειες της επενδυτικής αποχής, της έντασης της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. Της έντασης της νόμιμης φοροαποφυγής και ιδιαίτερα της διοχέτευσης δισεκατομμυρίων € σε “ασφαλή” εκτός Ελλάδος “καταφύγια”.

3. Την εμπέδωση του αισθήματος δικαιοσύνης. Επανεξέταση και στο πλαίσιο της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, της κατά τα άλλα Νόμιμης υποφορολόγησης ή και μηδενικής φορολόγησης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων και εισοδημάτων (μελέτη κόστους – οφέλους και κοινωνικού αποτελέσματος). Αν πράγματι βρισκόμαστε σε οικονομικό πόλεμο όλοι πρέπει τώρα να συμμετέχουν.

4. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων υπό την αυστηρήπροϋπόθεση ότι πρέπει να συνδέεται με τις επενδύσεις στην πραγματική και ιδιαίτερα στην παραγωγική οικονομία ή και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Στην παρούσα δε, οικονομική φάση και με την διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Διαφορετικά με την χωρίς όρους μείωση, όπως έχει αποδειχθεί, ένα μεγάλο μέρος των κερδών υπερσυσσωρεύεται σε μηχανισμούς εκτός πραγματικής οικονομίας (επενδυτικά funds, ομόλογα, σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα,…) που τελικά δημιουργούν «φούσκες» αλλά και προϋποθέσεις και δυνατότητες καταστροφής της ίδιας της πραγματικής οικονομίας, θέτοντας υπό αυστηρό έλεγχο και Εθνικές Κυβερνήσεις (η «δικτατορία» της υπεριπτάμενης – άυλης οικονομίας).

Απαραίτητη για την τόνωση της ζήτησης που φέρνει και επενδύσεις αλλά και της ψυχολογίας στην αγορά που παράγει οικονομικά αποτελέσματα και η μείωση των συντελεστών ΦΠΑ. Και οπωσδήποτε ανάκληση της κατά 156% αύξησης του ΦΠΑ (από 9% στο 23%) μέσα σε μόλις 1,5 χρόνο στην εστίαση (125.000 επιχειρήσεις). Και αυτό πρέπει να γίνει πριν εισπράξουμε καταστροφικά αποτελέσματα και δημιουργήσουμε μη αναστρέψιμες βλάβες.

5. Η έμφαση, μέσα από στοχευμένες παρεμβάσεις του φορολογικού νομοσχεδίου, στην αναδιάρθρωση της μήτρας της επιχειρηματικότητας, που δεν είναι άλλη από τις Μικρές επιχειρήσεις.  Εκτός, δηλαδή, από την στόχευση στην κατεύθυνση των κινήτρων για επανεπένδυση στην πραγματική οικονομία, πρέπει να επιλέγει κατά προτεραιότητα και η κλίμακα και το μέγεθος των επιχειρήσεων, αλλά και το είδος σε δεύτερη φάση. Ανάλογες διακριτές πολιτικές για μικρές επιχειρήσεις εφαρμόζονται στις περισσότερες των αναπτυγμένων χωρών π.χ. Μεγάλη Βρετανία, Καναδάς κλπ. 

Οι μεγάλες επιχειρήσεις και επενδύσεις είναι απαραίτητες και σημαντικές, αλλά δεν αποτελούν την βάση της οικονομικής πυραμίδας για ανάπτυξη.

6. Η διευκόλυνση της επενδυτικής επαναδραστηριοποίησης των ΜΜΕ με αυτοχρηματοδότηση. Τα φορολογικά συστήματα επηρεάζουν συχνά σε μεγάλο βαθμό στις οικονομικές αποφάσεις. Ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλές μικρές επιχειρήσεις στην Ευρώπη έχουν μικρό ύψος ιδίων κεφαλαίων είναι ότι τα φορολογικά συστήματα ευνοούν περισσότερο τη χρηματοδότηση με δανειακά κεφάλαια έναντι της παρακράτησης των κερδών των επιχειρήσεων. Αυτό το μικρό ύψος ιδίων κεφαλαίων κάνει τις επιχειρήσεις ευάλωτες, ιδίως σε περιόδους ύφεσης, ενώ επιδεινώνει το πρόβλημα των διαρθρωτικών αλλαγών και του επαναπροσανατολισμού των επιχειρήσεων.

7. Ο περιορισμός του κόστους συμμόρφωσης. Το κόστος συμμόρφωσης προς τις φορολογικές διατάξεις εκτός από την φορολογική επιβάρυνση καθεαυτή επηρεάζει σημαντικά την απόδοση της επιχείρησης. Το κόστος αυτό αντιπροσωπεύσει το χρόνο και το χρήμα που ξοδεύουν οι επιχειρήσεις για να ενημερώνονται σχετικά με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, να καταθέτουν φορολογικές δηλώσεις, να τηρούν αρχεία κλπ. Το κόστος συμμόρφωσης συνιστά σημαντική επιβάρυνση, ιδίως για τις μικρές επιχειρήσεις. Έρευνα στη Σουηδία έδειξε ότι μια μικρή επιχείρηση με 1-4 εργαζόμενους έχει 35 φορές υψηλότερο κόστος συμμόρφωσης ανά εργαζόμενο απ’ ότι οι επιχειρήσεις με 50-500 εργαζόμενους. Σύμφωνα δε και με την EuropeanTax Survey (Έρευνα για την φορολογία στην Ευρώπη), οι ΜΜΕ δαπανούν ένα επιπλέον 31% των καταβληθέντων φόρων για φορολογική συμμόρφωση, ενώ για τις μεγάλες επιχειρήσεις το ποσοστό αυτό είναι μόλις 2%.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα το κόστος συμμόρφωσης είναι τουλάχιστον κατά 15 μονάδες υψηλότερο (περίπου 47%). Παρατηρείται δε, ότι όσο μεγαλώνει το κόστος συμμόρφωσης των επιχειρήσεων μεγαλώνει και το κόστος του Κράτους για ελέγχους και συλλογή φόρων. Ανάλογα δε, μεγαλώνει και η «διαρροή» εν δυνάμει κρατικών εσόδων προς άλλες κατευθύνσεις. Η αναζήτηση λοιπόν και θεσμοθέτηση ενός δεύτερου πυλώνα – παράλληλου πιο απλού φορολογικού συστήματος -προαιρετικού για μικρές επιχειρήσεις πρέπει να διερευνηθεί για το υπό διαμόρφωση νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Υπάρχουν ανάλογα συστήματα σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως πχ στην Μεγάλη Βρετανία (Έκθεση Παγκόσμιας Τράπεζας για την φορολογία, 2007).

Πρέπει λοιπόν να αποφασίσουμε σοβαρά και ίσως όχι κάτω από ασφυκτικά χρονικά περιθώρια:

Ή κάνουμε δομικές αλλαγές ή προφασιζόμαστε ότι κάνουμε αλλαγές και τελικά καταλήγουμε κατά πάγια ελληνική και αποτυχημένη πρακτική στο να αυστηροποιούμε μόνο το φορολογικό ποινολόγιο και τη γραφειοκρατία ως «ασπίδες» προστασίας του κρατικού συμφέροντος.

Κύριε Υπουργέ

Με βάση αυτές τις αρχές και στοχεύσεις υποβάλλουμε μερικές πρώτες προτάσεις ως βάση διαβούλευσης για ένα Νέο φορολογικό Νομοσχέδιο και στην πορεία και ανάλογα με την εξέλιξη και τις θεματικές ενότητες που θα τίθενται προς συζήτηση θα υποβάλλουμε και λεπτομερέστερες παρατηρήσεις. 

 

sima ime

  

logo kek