Υπόμνημα προ τον υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Γ. Κατρούγκαλο

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ – ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

Ο κοινωνικός διάλογος και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Τα τελευταία χρόνια ο κοινωνικός διάλογος στην χώρα μας ήταν ένα από τα θύματα της κρίσης.

Η επανεκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου και η αποκατάσταση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι κρίσιμη καθώς ενισχύει 2 διακριτές και συνάμα συμπληρωματικές δυνατότητες. Η μία είναι η δυνατότητα που δίνει στους κοινωνικούς εταίρους, εργοδότες και εργαζόμενους, που εκπροσωπούν την πραγματική οικονομία να καθορίσουν το επίπεδό των μισθών αλλά και τις μεταξύ τους σχέσεις με βάση την διαμορφωμένη κατάσταση, την οποία γνωρίζουν εκτενώς, και συνεπώς μπορούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα. Η δεύτερη έχει σχέση με το πώς ορίζουμε την οικονομική ανάπτυξη ή, εναλλακτικά, τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για να την πετύχουμε. Η αντικειμενική αδυναμία του δημοσίου να λειτουργήσει ως ο κύριος επενδυτής που θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις ανάπτυξης της οικονομίας μας  αφήνει τον ρόλο αυτό αποκλειστικά σχεδόν στις δυνάμεις της πραγματικής οικονομίας. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η καλύτερη διαδρομή, από κάτω προς τα πάνω ή από πάνω προς τα κάτω (from bottom to top or from top to bottom). Η απάντηση αυτή έχει δοθεί με τον πιο σκληρό τρόπο ήδη από τις αρχές του 2012 όταν η κυβέρνηση Παπαδήμου κατάργησε ουσιαστικά τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων καθορίζοντας μονομερώς το ύψος του κατώτατου μισθού, βυθίζοντας την ελληνική οικονομία στην ύφεση, παρά τις αντιδράσεις και προειδοποιήσεις όλων των κοινωνικών εταίρων για αυτό το επακόλουθο, λειτουργώντας επί της ουσίας fromtoptobottom. Αντίστοιχη προσπάθεια έγινε και από την παρούσα κυβέρνηση με την πρόθεση θεσμοθέτησης του κατώτατου μισθού fromtoptobottom, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν την κατάσταση της πραγματικής οικονομίας και την ανησυχία των κοινωνικών εταίρων.

Συνεπώς η αποκατάσταση του κοινωνικού διάλογου μέσα από την  επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων των κοινωνικών εταίρων - μια διαδικασία δηλαδή frombottomtotop - είναι το πρώτο και αναγκαίο βήμα για τη σταδιακή επαναφορά των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος, της εγχώριας κατανάλωσης στο επίπεδο που απαιτείται για την επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας σε συνδυασμό βέβαια και με την ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Υπό αυτό το πρίσμα ο κοινωνικός διάλογος συνιστά αναπτυξιακό προαπαιτούμενο και δομική προϋπόθεση για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Η ΓΣΕΒΕΕ από την πρώτη στιγμή εκδήλωσης της κρίσης και εφαρμογής των πολιτικών δημοσιονομικής προσαρμογής έθεσε στο επίκεντρο της δημόσιας παρουσίας της την βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων και την προστασία της απασχόλησης, την εμπέδωση ενός σταθερού πλαισίου ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και την ανάγκη για επιπρόσθετους πόρους στα ασφαλιστικά ταμεία.

Σε αυτήν την κατεύθυνση εντάσσονται και οι προσπάθειες της Συνομοσπονδίας για την εφαρμογή ενός αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου της εισφοροδιαφυγής και της φοροδιαφυγής, καθώς και οι προτάσεις για μείωση του διοικητικού κόστους στις εργασιακές σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση ταχθήκαμε υπέρ των πολιτικών ρύθμισης της αγοράς εργασίας και προστασίας του εισοδήματος των εργαζομένων, ως κινητήριων μοχλών της εγχώριας ζήτησης. Με αυτήν την φιλοσοφία και στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας πιέσαμε για τη λήψη απόφασης που διατηρεί το υφιστάμενο καθεστώς αποτρέποντας την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων σε μία κοινωνικά και οικονομικά δύσκολη συγκυρία.

Από την άλλη μεριά όμως δεν μπορούσαμε να μην στηλιτεύσουμε την θεσμοθέτηση του εξωφρενικού προστίμου των 10.550 € για τις διαφορές που θα προκύπτουν μεταξύ καταστάσεων ΣΕΠΕ και υποβολής ΑΠΔ ή όταν δεν υποβληθεί καθόλου ΑΠΔ. Η ΓΣΕΒΕΕ επισήμανε την ανάγκη η λειτουργία του προστίμου να έχει χαρακτήρα δυνητικής συμμόρφωσης, όχι επαγγελματικής εξόντωσης και τιμωρίας της επιχειρηματικότητας.

Η προσήλωση της ΓΣΕΒΕΕ στην προσπάθεια ενίσχυσης της απασχόλησης αποτυπώθηκε και στην ανάπτυξη ενός σχετικού πλαισίου 7 προτάσεων στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Απασχόλησης, σε συνδυασμό με αλλαγή της γενικότερης οικονομικής πολιτικής, η οποία πολλές φορές εξουδετερώνει τα όποια θετικά αποτελέσματα μπορούν να επιφέρουν οι πολιτικές απασχόλησης. Στο πλαίσιο μάλιστα του Κυβερνητικού Συμβουλίου Απασχόλησης η ΓΣΕΒΕΕ ζήτησε την ενεργοποίηση ενός think tank, που θα απαρτίζεται από τα ερευνητικά ινστιτούτα των οργανώσεων των κοινωνικών εταίρων και το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΙΕΑΔ) προκειμένου να επεξεργάζεται και να τεκμηριώνει τις προτάσεις που θα υποβάλλονται στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Απασχόλησης

Η Συνομοσπονδία εστίασε στην ανάγκη εκτός των προγραμμάτων για τους νέους μέχρι 29 ετών να υπάρξουν προγράμματα  άμεσα για απασχόληση άνω των 45 ετών, καθώς πρόκειται για κοινωνικές ομάδες  οι οποίες βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς έχουν δημιουργήσει ήδη υποχρεώσεις. Ταυτόχρονα ζητήσαμε την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης γιατί χωρίς αυτή όσα προγράμματα απασχόλησης και να βγουν δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα όταν υπερφορολογούνται οι επιχειρήσεις, όταν δεν υπάρχει ρευστότητα, όταν οι επιχειρήσεις απειλούνται από το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η οικονομική κρίση στη χώρα μας έχει προσθέσει 1.050.000 ανέργους, από τους οποίους οι 750.000 προέρχονται από απώλειες θέσεων απασχόλησης σε κλάδους που απασχολεί η ΓΣΕΒΕΕ. Στον αριθμό αυτό δεν περιλαμβάνονται μόνο μισθωτοί εργαζόμενοι, αλλά και επαγγελματίες, έμποροι και βιοτέχνες, των οποίων οι επιχειρήσεις έχουν κλείσει οριστικά. Είναι επομένως σαφές ότι το πρόβλημα της ανεργίας έχει αποκτήσει εξαιρετικά επείγοντα χαρακτήρα και πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και πριν αυτή η κυκλική ανεργία μετατραπεί σε διαρθρωτική και μόνιμη.

Οι θέσεις της ΓΣΕΒΕΕ για τα εργασιακά – απασχόληση είναι:

- Επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, της επεκτασιμότητας και της μετενέργειας αυτών.

- Διάκριση των επιδοτούμενων θέσεων απασχόλησης ανάλογα με το αν η επιχείρηση είναι σε φθίνοντα ή αύξοντα κλάδο οικονομικής δραστηριότητας. Για παράδειγμα αν μια επιχείρηση είναι σε φθίνοντα κλάδο οικονομικής δραστηριότητας είναι πιο χρήσιμο να επιδοτηθεί η διατήρηση θέσεων απασχόλησης παρά η δημιουργία μιας νέας θέσης. Στην παρούσα συγκυρία που αναμένεται αύξηση της ανεργίας και νέα κλεισίματα επιχειρήσεων θεωρούμε απαραίτητη την επιδότηση για την διατήρηση των θέσεων απασχόλησης με την κάλυψη του μη μισθολογικού κόστους. Επίσης κατά την επιδότηση θέσεων απασχόλησης τονίσαμε την ανάγκη να λαμβάνονται υπ’ όψιν συνέπειες, όπως τα αποτελέσματα υποκατάστασης και απώθησης.

- Επέκταση του εργόσημου και σε άλλου κλάδους. Το εργόσημο μπορεί να αποτελέσει έναν εναλλακτικό τρόπο ασφάλισης για κλάδους με αυξημένο ποσοστό περιστασιακής απασχόλησης. Συνεπώς στην παρούσα συγκυρία θα πρέπει να εξεταστεί η επέκταση του μέτρου αυτού και σε άλλους κλάδους όπως πχ ο κλάδος της εστίασης.

- Εξασφάλιση επαρκούς, αξιόπιστης και έγκαιρης πληροφόρησης για την πραγματική κατάσταση της αγοράς εργασίας, ώστε να γίνονται σωστές διαγνώσεις για το οξυμένο φαινόμενο της ανεργίας και να διορθώνονται αντιστοίχως οι πολιτικές. Συστηματική και μεθοδική διερεύνηση των ειδικών αναγκών για δεξιότητες σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο ώστε να συλλέγονται πληροφορίες, οι οποίες πρέπει να μεταφερθούν έγκαιρα στο εκπαιδευτικό σύστημα για να καλύψουν κατά το δυνατόν τα κενά δεξιοτήτων, όσο μικρά και εάν είναι αυτά.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ - ΟΑΕΕ

- Παροχή της δυνατότητας στον ασφαλισμένο, να επιλέξει ελεύθερα ασφαλιστική κατηγορία, τουλάχιστον για τα δυο επόμενα έτη, πληρώνοντας, ακόμη κι αν έχει οφειλές, μόνο τις τρέχουσες εισφορές του. Γενικά θα πρέπει να εξεταστεί συνολικά η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των εισφορών στον ΟΑΕΕ. Θεωρούμε ότι οι εισφορές θα πρέπει να υπολογίζονται με βάση την εισφοροδοτική ικανότητα του ασφαλισμένου. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύσει και για τις οφειλές. Θα πρέπει κατά συνέπεια άμεσα να ξεκινήσει διάλογος  ώστε οι εισφορές να υπολογίζονται με βάσει την οικονομική δυνατότητα των ασφαλισμένων και όχι αυθαίρετα όπως γίνεται σήμερα.

- Διαχωρισμός εισφορών ασφάλισης από τις εισφορές του κλάδου υγείας  μέσω ξεχωριστού λογαριασμού, ώστε τα έσοδα για τον κλάδο υγείας να αποδίδονται κατευθείαν στον ΕΟΠΥΥ από τις Τράπεζες και να μην χρειάζεται να τα εισπράττει και ακολούθως να τα αποδίδει ο Ασφαλιστικός Οργανισμός (ΟΑΕΕ  - ΙΚΑ κλπ). Αυτή τη στιγμή τα έσοδα για τον κλάδο υγείας παρακρατούνται από τους Ασφαλιστικούς Οργανισμούς και δεν αποδίδονται στον ΕΟΠΥΥ έγκαιρα αλλά χρησιμοποιούνται κυρίως για την πληρωμή συντάξεων. Το αποτέλεσμα είναι οι οφειλές των ΦΚΑ προς τον ΕΟΠΥΥ να αγγίζουν πλέον τα 1,6 δις € με συνέπεια την πλήρη υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες. Επιπροσθέτως η εφαρμογή αυτής της διαδικασίας θα μειώσει και την γραφειοκρατία του Δημοσίου.

- Εύρεση νέων πηγών χρηματοδότησης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης της χώρας. Η εξέλιξη των δεικτών απασχόλησης την τελευταία τριετία υποδηλώνει ότι η εργασία δεν μπορεί πλέον να σηκώσει στον ίδιο βαθμό το κύριο βάρος χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος, των παροχών πρόνοιας και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Παρότι η θέση της ΓΣΕΒΕΕ επί της αρχής είναι η κατάργηση κάθε έκτακτου τέλους ή επιβάρυνσης προς τις επιχειρήσεις, ωστόσο δεδομένων των συνθηκών και για όσο καιρό εισπράττεται το τέλος επιτηδεύματος  θεωρούμε ότι θα πρέπει να αποδίδεται ανταποδοτικά υπέρ του ΟΑΕΕ και όχι για τα ελλείμματα του προϋπολογισμού.

- Διαβλέποντας την κλιμάκωση της κοινωνικής-ανθρωπιστικής κρίσης, η ΓΣΕΒΕΕ, σε πρόταση που είχε καταθέσει πριν από ένα έτος, έκρινε σκόπιμη τη δυνατότητα καταβολής μίας (1) τουλάχιστον εισφοράς ανά εξάμηνο από τον ασφαλισμένο, ώστε να χαρακτηρίζεται ασφαλιστικά ενήμερος. Ωστόσο σήμερα, η οικονομική δυσπραγία είναι τέτοια, ώστε είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η αποδέσμευση της θεώρησης βιβλιαρίων υγείας από την ασφαλιστική ενημερότητα.  Υπάρχει σχετική ΚΥΑ για την παροχή πρωτοβάθμιας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους (και στους οφειλέτες) αλλά ακόμα δεν έχει υπογραφεί από όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς. Θα πρέπει η διαδικασία αυτή να προχωρήσει άμεσα.

- «Πάγωμα» (κεφαλαιοποίηση) των μέχρι σήμερα ασφαλιστικών οφειλών, δίνοντας στον οφειλέτη τη δυνατότητα, την οποία δεν έχει σήμερα, για μεταφορά ασφαλιστικού χρόνου στο τέλος του ασφαλιστικού βίου.

- Αύξηση του ποσού οφειλής που μπορεί να παρακρατηθεί από τη σύνταξη του οφειλέτη από 25.000 € (= 37 κατώτατες συντάξεις του Οργανισμού + προσαυξήσεις και τέλη), που είναι σήμερα, στα 40.000 €, με παράλληλη αύξηση του αριθμό των 60 μηνιαίων κατώτατων συντάξεων, που είναι σήμερα, στις 80 κατώτατες συντάξεις. Εναλλακτικά θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί η αφαίρεση της πλεονάζοντος από το ανώτατο όριο ρύθμισης πόσου με αντίστοιχη μείωση του ασφαλιστικού χρόνου και με προφανή συνέπεια την μείωση της σύνταξης. Πχ ασφαλισμένος που οφείλει 32.000 και έχει 35 χρόνια ασφάλισης και πληροί και τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση (32000-7000 = 25000). Για τα 25000 € θα μπει κανονικά στην θεσμοθετημένη ρύθμιση, ενώ τα υπόλοιπα 7000 εφόσον δεν έχει να τα πληρώσει εφάπαξ να του αφαιρεθούν από τον ασφαλιστικό χρόνο. Δηλαδή αντί να του απονεμηθεί σύνταξη για 35 χρόνια ασφάλισης να του απονεμηθεί σύνταξη για 34 χρόνια ασφάλισης. Είναι αυτονόητο ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ο αφαιρούμενος χρόνος ασφάλισης δεν θα πρέπει να μειώνει τον εναπομείναντα κατά από τα 15 έτη.

- Ειδική μέριμνα για υπερήλικες ασφαλισμένους, που έχουν συμπληρώσει το όριο ηλικίας, οι οποίοι έχοντας οφειλή άνω των 25.000€, έχουν τερματίσει την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Αυτές οι περιπτώσεις είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστούν με αυξημένα ανθρωπιστικά κριτήρια και να τους δοθεί η δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν, λαμβάνοντας την εθνική σύνταξη με ό, τι μπορεί να προκύψει αναλογικά από τις εισφορές που έχουν καταβάλει. Σημειώνεται, ότι στον ΟΑΕΕ δεν υπάρχουν διατάξεις, όπως ισχύουν σε άλλους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, που να προβλέπουν πρόωρη και κατ’ επέκταση μειωμένη συνταξιοδότηση. Επίσης υπάρχει μία κατηγορία ασφαλισμένων, οι όποιοι δεν έχουν συμπληρώσει το όριο ηλικίας και χρειάζεται να ληφθεί ειδική μέριμνα.

- Δημιουργία κατώτατης ασφαλιστικής κλάσης στον ΟΑΕΕ, ανταγωνιστικής προς τον ΟΓΑ, για την ένταξη των ασφαλισμένων που ανήκουν στις προαιρετικές περιοχές. Όλοι οι επιτηδευματίες να υπόκεινται υποχρεωτικά στην ασφάλιση του ΟΑΕΕ, χωρίς καμία χαριστική εξαίρεση, αλλά λαμβάνοντας υπ’ όψιν ιδιαίτερες γεωγραφικές συνθήκες (στη λογική των προαιρετικών περιοχών) 

- Με το άρθρο 38 παρ. 4 του Ν. 4331/2015: Μέτρα για την ανακούφιση των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα και άλλες διατάξεις, γίνεται μια προσπάθεια να επανενταχτούν στον σύστημα και ασφαλισμένοι που οφείλουν έως και 50.000 €. Ωστόσο υπάρχει ένας χρονικός περιορισμός έως της 30/9/2015. Θεωρούμε και δεδομένης της ιδιαίτερα ρευστής πολιτικής και οικονομικής κατάστασης και της ασφυξίας που έχει προκαλέσει στην αγορά η εφαρμογή των κεφαλαιακών ελέγχων στις τράπεζες (capital controls) ότι θα πρέπει να πάει μέχρι το τέλος του έτους, δηλαδή έως τις 31/12/2015, ώστε να υπάρξει ένα εύλογο χρονικό διάστημα προκειμένου να ενημερωθούν έγκαιρα εκείνοι που μπορούν να κάνουν χρήση της διάταξης αυτής. Επιπροσθέτως οι 60 μηνιαίες δόσεις παρακράτησης μέρους της σύνταξης για τον σταδιακό συμψηφισμό της οφειλής θεωρούμε ότι είναι λίγες. Θα πρέπει είτε αυτές να γίνουν τουλάχιστον 100 είτε να αλλάξει η μέθοδος υπολογισμού του σταδιακού συμψηφισμού των οφειλών. Σημειώστε ότι για οφειλές έως 25.000 € που αποτελεί και το σταθερό πλαίσιο συμψηφισμού οφειλών για συνταξιοδότηση το ανώτατο όριο των μηνιαίων δόσεων είναι πάλι 60.

- Με το άρθρο 18 παρ. 2 του Ν 4331/2015 Μέτρα για την ανακούφιση των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα και άλλες διατάξεις,  δίνεται η δυνατότητα στους ΦΚΑ να παρακρατούν αμοιβές μονομερώς από ανάδοχους ιδιώτες που παρέχουν υπηρεσίες ή εκτελούν εργασίες για λογαριασμό των ΦΚΑ και να τις συμψηφίζουν εν μέρει ή εν όλο είτε για ρυθμισμένες οφειλές είτε ακόμα και για βεβαιωμένες οφειλές που δεν έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες. Επιβάλλεται να γίνει η σχετική διόρθωση στην αυτεπάγγελτη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 83 του Κ.Ε.Δ.Ε. διαφορετικά θα δίνει το δικαίωμα στους ΦΚΑ να αυθαιρετούν αφαιρώντας ρευστότητα από την αγορά σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την οικονομία και την κοινωνία.

-  Η ΓΣΕΒΕΕ από την απαρχή της οικονομικής κρίσης είχε προβλέψει την δύσκολη κατάσταση που θα περιέρχονταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες καθώς και τα χιλιάδες λουκέτα. Δεδομένου ότι για τους ανθρώπους αυτούς δεν υπήρχε δίχτυ προστασίας είχαμε προτείνει την καθιέρωση βοηθήματος ανεργίας προς τους ελεύθερους επαγγελματίες το οποίο θα χρηματοδοτούσαν οι ίδιοι μέσω των ασφαλιστικών τους εισφορών και αντιστοιχούσε σε 10 € μηνιαίως. Το συγκεκριμένο μέτρο θεσμοθετήθηκε. Ωστόσο οι προϋποθέσεις που τέθηκαν για τους δικαιούχους περιόρισαν κατά πολύ το πλήθος αυτών. Επιπροσθέτως τα ποσά που συσσωρευτήκαν από τους ασφαλισμένους στον ειδικό λογαριασμό ανεργίας του ΟΑΕΕ δόθηκαν για συντάξεις και ακολούθως με μια επαίσχυντη τροπολογία του τότε Υπουργού Εργασίας κ. Βρούτση (Ν.4255/2014, άρθρο 20 παρ. 4) θεσμοθετήθηκε ότι ο ΟΑΕΕ μπορεί να συνεχίσει να εισπράττει χρήματα για τους ανέργους αλλά να τα αποδίδει στον οικείο λογαριασμό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια! Παράλληλα τα μέχρι τώρα παρακρατηθέντα ποσά που έχουν εισπραχθεί ύψους 126 εκατ. ευρώ περίπου θα αποδοθούν αναδρομικά στο λογαριασμό για την ανεργία στα επόμενα 15 χρόνια τμηματικά και με δόσεις! Πρέπει άμεσα τα χρήματα αυτά να αποδοθούν στο λογαριασμό ανεργίας και να σταματήσει η διοίκηση του ΟΑΕΕ να παρακρατεί τα ποσά αυτά για να τα χρησιμοποιεί για λόγους άσχετους με τον λόγο ύπαρξης τους. Εάν δεν γίνει αυτό τότε επιβάλλεται να γίνει αναστολή της εισφοράς αυτής από τους ασφαλισμένους μέχρι να επιστραφεί το συνολικό πόσο στον ειδικό λογαριασμό. Επίσης θα πρέπει να επανεξεταστούν οι προϋποθέσεις χορήγησης του βοηθήματος αυτού.

- Βασική προϋπόθεση για τα παραπάνω είναι ο εξορθολογισμός της λειτουργίας του ΟΑΕΕ έτσι ώστε αφενός να ενδυναμωθεί η εισπρακτική του ικανότητα και αφετέρου να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του ως προς τις παροχές και τις υπηρεσίες που προσφέρει, τόσο στους ασφαλισμένους όσο και στους συνταξιούχους. Η Διοίκηση πρέπει να αντιληφθεί ότι βασικός της ρόλος δεν είναι αυτός του τιμωρού, αλλά της υποστήριξης του ασφαλισμένου.

 

sima ime

  

logo kek